Nothing But Thieves, beşinci albüm Stray Dogs’u yayımladı

Nothing But Thieves, beşinci stüdyo albümü Stray Dogs’u yayımladı. Albümle birlikte “#5” adlı yeni single da dinleyiciyle buluştu. Grup, 2023 tarihli Dead Club City’nin ardından gelen bu çalışmada içe dönüş ve geriye bakma fikrini öne çıkardı.

Albümün yazım süreci beş ay sürdü ve grup bu dönemi yoldayken geçirdi. Kayıtlar için 2015’teki kendi adlarını taşıyan ilk albümlerini yaptıkları aynı stüdyoya geri dönüldü. Bu kez daha DIY bir yaklaşımla ilerledikleri ve şarkı yazımını arkadaşlar, aile, ekip ve hayranlara duyulan takdir üzerine kurdukları bildirildi.

Stray Dogs, daha önce yayımlanan “Evolution”, “Baby Kool (Evelyn)”, “A Different Kind Of Happiness” ve albümle aynı adı taşıyan parçayla tanıtılmıştı. Grup, hayran kitlesiyle bağını küçük ölçekli konserler, çevrim içi sürprizler ve gizli canlı performanslarla da canlı tutmaya çalıştı. Albümün “#5” parçası ise grubun anlatımında albümün omurgası olarak konumlandı.

Albümün merkezinde topluluk var

Grup, büyüdükçe kendileri için daha önemli görünen şeyin “altındaki küçük şey” olduğunu ifade etti. Bu yaklaşımı, beş kişinin aynı odada çaldığında ortaya çıkan ve başka koşullarda aynı şekilde yakalanamadığı söylenen kimyaya bağladı. Anlatılan çerçevede, bu çekirdeğin etrafında ekibin ve şarkılarda kendine bir şey bulan dinleyicilerin yer aldığı vurgulandı.

Stray Dogs’un, birey olarak kendini tanımlama çabasının bir noktada yerini “doğru insanları bulma” fikrine bıraktığı bir dönemin ürünü olduğu aktarıldı. Grup, iyi şeylerin bazen yol üzerindeki “aptal bir kararın” sonucu olarak da ortaya çıkabildiğini söyledi. Albümün bu anlamda bir sığınak gibi çalıştığı ve “paketi bulma” duygusunu taşıdığı anlatıldı.

Bu bakış, albümün temalarını doğrudan şekillendirdi. İçe dönüş, geriye bakma ve şükran duygusu, anlatılanlara göre albümün ana eksenini oluşturdu. Stray Dogs, “daha büyük bir mekâna taşınma” hedefinden çok, içgüdüye yakın duran bir doğruluk arayışıyla tarif edildi.

Stray Dogs, daha büyük görünmekten çok içgüdüye dönmeyi merkeze alan bir albüm olarak tarif ediliyor.

Stray Dogs adı bir imge kuruyor

Albüm adının önce grubu tarif etmeye başladığı, sonra albüme dönüştüğü ifade edildi. “Sokak köpeği” imgesinin yıpranmış, aç ve içgüdüyle hareket eden bir hâli çağrıştırdığı anlatıldı. Bu imgenin, bir yere ait olma arayışıyla da birleştiği belirtildi.

Grup, kariyerin 10 yılı geride kalmış olsa bile “mükemmel tasarlanmış” bir yapı gibi görünmek istemediklerini söyledi. Hâlâ “uydurduklarını” ve hiçbir şeyin, an geçip gidene kadar netleşmediğini dile getirdi. Bu yaklaşım, albümün daha dürüst bir portre çizme iddiasını taşıyor.

Bu çerçeve, Stray Dogs’un nostaljiye yaslanmayan bir geriye bakış olarak kurgulandığını da işaret ediyor. Anlatılanlara göre soru, “ne oldu”dan çok “ne hâlâ doğru” ve “bu kurulan dünyada ne gerçek” noktasına kayıyor. Albümün çıkış fikri, dış gürültüyü azaltıp içgüdüye dönmek olarak tarif edildi.

Kayıt yaklaşımı bilerek sade

Grup, ilk albüm döneminde kayıt yapmayı bilmediklerini ve şarkıları kayda dönüştürürken başkalarına daha bağımlı olduklarını söyledi. Yıllar boyunca, özellikle ilk albümde değiştirmek istedikleri şeyler için kendilerini yıprattıklarını aktardı. Bugün geldikleri noktada ise hataların bazen düzenlemeyi tanımlayan, daha “insan” parçalar olabildiğini savundu.

Bu yaklaşım, “nasıl duyulması gerektiğini fazla bilmenin” hızlıca sıkıcı olabileceği fikriyle birlikte anlatıldı. Grup, denge aradıklarını ve bu dengenin Stray Dogs’un ses dünyasına yansıdığını belirtti. Albüm için “küçük ve gürültülü” bir şey yapmanın beklentileri tersyüz etmek anlamına geldiği ifade edildi.

Albümün bir “rüya hâli Nothing But Thieves konseri” gibi tasarlandığı da paylaşıldı. Şarkıların birbirine aktığı ve geçişlerde konserlerden alınan kalabalık seslerinin manipüle edilerek kullanıldığı belirtildi. Albümün bu şekilde açıldığı ve hayranların fiziksel olarak kaydın içine alındığı vurgulandı.

#5 parçası omurga seçildi

“#5”in adının bir tür “punchline” olduğu ve beş albüm sonra bazı şeyleri fark etmenin gecikmiş bir aydınlanma gibi geldiği anlatıldı. Bu fark edişte, turneye ara vermenin ve gecikmiş terapinin etkisinden söz edildi. Parçanın anlamı, bu kişisel muhasebe duygusuyla ilişkilendirildi.

Kayıt tarafında “#5” için çizilen hedef net tarif edildi. Etosun, “iyi bir şarkı yazmak ve iyi kaydetmek” olduğu söylendi. Prodüksiyonla şarkıyı görünmez kılacak kadar süslememek gerektiği vurgulandı.

Grup, bir yandan daha küçük mekânlarda çalmanın doğrudan temas sağladığını, diğer yandan daha büyük turnelerde mesafeyi kapatma fikrini öne çıkardı. Büyük prodüksiyonun gelebileceği, ancak ilginç tarafların “parlatılıp” kaybolmasının istenmediği ifade edildi. Otomasyona kayan bir gösteri yerine, ortada hata yapabilecek insanların kalmasının önemli görüldüğü aktarıldı.