Google DeepMind ajanları eski RSA-1024 şifrelemesindeki zayıflıkları ortaya çıkardı

Çalışmayı DeepMind’ın başkan yardımcısı ve baş bilim insanı Pushmeet Kohli bir sosyal medya paylaşımıyla kamuoyuna aktardı. Araştırmayı Dj Dvijotham ve Abhradeep Thakurta yönetti, University of California San Diego ile Fransa’daki Inria’dan araştırmacılar da projeye katıldı.

Odak noktası olan RSA-1024, büyük ölçüde 2048 bit ve daha uzun anahtarlarla değiştirilmiş eski bir standart. Şirkete göre yapay zekâ ajanları insan denetiminde çalıştı ve geleneksel olarak uzun süren elle yapılan matematik araştırmasını hızlandırdı.

Dolgu, yarı kontrolde işe yaramıyor

İlk bulgu, yazılım güncellemelerinin, web sitelerinin ve elektronik belgelerin gerçek kaynaktan geldiğini doğrulayan dijital imzalarla ilgili. Bu sistemler imzalamadan önce veriye dolgu (padding) denen önceden belirlenmiş ek bilgi ekler. Ajanlar, saldırgan imzalanan veri bloğunun yaklaşık yarısını ya da daha fazlasını kontrol ettiğinde dolgunun neredeyse hiç ek koruma sağlamadığını ve imza sahteciliğinin dolgusuz bir sisteme saldırmaktan matematiksel olarak zor olmadığını buldu.

Araştırmacılar yöntemi yalıtılmış bir test ortamında, daha önceki akademik çalışmalarda çözülmüş bir RSA-1024 performans testi üzerinde denedi. Yapay zekânın ürettiği uygulama sonucu 3,5 kat daha az işlemci süresiyle ve anahtarın kendisini çarpanlarına ayırmak için gereken hesaplama gücünün binde birinden azıyla tekrarladı. Saldırgan yalnızca 32 baytlık bir dijital parmak izi gibi küçük bir kısmı kontrol ettiğinde bile ajanlar, önceki en iyi saldırıyı teorik olarak yaklaşık 1.600 kat geride bırakan yeni bir algoritma buldu.

Saldırgan imzalanan verinin yaklaşık yarısını kontrol ettiğinde dolgu neredeyse hiç ek koruma sağlamıyor.

Toplu çarpanlara ayırmada 30 kat tasarruf

İkinci bulgu, aynı bit uzunluğundaki çok sayıda RSA anahtarının toplu olarak çarpanlarına ayrılmasını hedefliyor. RSA kullanımlarında standart anahtar boyutları yaygın olduğundan saldırganlar pahalı hesaplamaların maliyetini teorik olarak birçok anahtara paylaştırabilir. Ajanların bulduğu algoritma, her ek 1024 bitlik anahtarın ortalama maliyetini önceki toplu tekniklere göre yaklaşık 30 kat azaltıyor.

Kohli, sonuçların yapay zekâ gelişmiş matematik problemlerinde yetenek kazandıkça kriptografik varsayımların sürekli yeniden değerlendirilmesi gerektiğini gösterdiğini söyledi. Araştırmacılar da yapay zekâ destekli kriptanalizin, yani şifreleme sistemlerindeki zayıflıkları kötü niyetli kişilerden önce bulma biliminin, gelecekteki sistemleri sınamada temel bir araç olabileceğini savundu.